اختلال اسکیزوافکتیو (Schizoaffective disorder) نوعی اختلال روانی مزمن است که فرد مبتلا ترکیبی از علائم اسکیزوفرنی (مانند توهم یا هذیان) و علائم اختلال خلقی (مانند افسردگی یا شیدایی) را تجربه میکند، بیماری اسکیزوافکتیو که دیگر از آن به این عنوان یاد نمی شود، بر افکار، رفتار و خلق و خو تاثیر میگذارد. بسته به نوع علائم خلقی، اختلال اسکیزوافکتیو ه عنوان نوع دوقطبی یا نوع افسردگی تشخیص داده می شود. شیوع اختلال اسکیزوافکتیو در جمعیت حدود ۰.۳٪ است که کمتر از اسکیزوفرنی یا اختلالات خلقی است. تحقیقات نشان می دهد که زنان اندکی بیشتر مستعد ابتلا به اختلال اسکیزو افکتیو هستند، اما مردان هم در سنین پایین تر تمایل به ابتلا به این اختلال را دارند. اختلال اسکیزوافکتیو معمولاً ابتدا بین سنین ۱۶ تا ۳۰ سالگی تشخیص داده می شود و در کودکان نادر است. فهرست مطالب انواع اختلال اسکیزوافکتیو اختلال اسکیزوافکتیو به دو نوع تقسیم می شود: اختلال اسکیزوافکتیو دوقطبی و اختلال اسکیزوافکتیو افسرده. این دو نوع بر اساس اختلال خلقی مرتبط با فرد است: نوع دوقطبی: فرد در طول دوره بیماری همزمان درگیر علائم اسکیزوفرنی و دو قطبی است. افراد مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو دوقطبی به تنهایی یا در خلق افسرده یا شیدایی دارند. نوع افسرده: فرد علائم اسکیزوفرنی و افسردگی را همزمان در طول یک دوره نشان میدهد. اختلال اسکیزوافکتیو از نوع افسردگی در افراد سالمند شایعتر است؛ اما در جوانان نوع دوقطبی آن بیشتر رخ میدهد. علائم اختلال اسکیزوافکتیو چیست؟ علائم اختلال اسکیزوافکتیو از فردی به فرد دیگر متفاوت است؛ اما بهطور کل افراد مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو، علائم روا

فوت فتیش'>فتیش (foot fetishism)، فتیش پا یا پودوفیلیا (podophilia) هر گونه علاقه یا تحریک جنسی است که توسط پا ایجاد می شود. فوت فتیش به این علت که  فرد برای برانگیختگی یا ارضا شدن به یک عضو غیر جنسی وابسته است، یک انحراف جنسی به حساب می آید و در دسته اختلالات جنسی طبقه بندی می شود، برای همین برخی به آن بیماری فوت فتیش می گویند. افراد مبتلا به فتیش پا یا پودوفیلی از نظر جنسی به پا علاقه دارند، آنها از پاها لذت جنسی می برند و ممکن است آنها را بخشی ضروری از ارضای جنسی بدانند، در این افراد تحریک کردن از طریق پا اتفاق می افتد. مانند بسیاری از ترجیحات جنسی، انواع فرعی خاص تری از فتیش پا وجود دارد. فوت فتیش یکی از رایج ترین انواع فتیش است. در یک مطالعه در مورد فتیش، نیمی از افراد مورد بررسی گفتند که فتیش پا داشتند. فردی که دچار فتیش پا است، ممکن است از بوسیدن و مکیدن انگشتان پا، تماشای فیلم پاها، عکس گرفتن از پاهای شریک زندگی، مالیدن پاهای عرق کرده فرد بعد از تمرین، یا تحریک دستگاه تناسلی با پاها لذت ببرد. برخی از افراد ممکن است در مورد اینکه هنگام درآوردن کفش چه اتفاقی میافتد و چه نوع پایی زیر کفش است، خیال پردازی کنند. فردی که فتیش پا دارد ممکن است پاهای برهنه را ترجیح دهد یا با کفش هایی مانند کفش های پاشنه بلند، صندل، کفش های کتانی یا چکمه تحریک شود. فتیشهای پا همچنین میتواند شامل اقداماتی با موارد مرتبط با پا باشد، مانند پوشیدن کفشهای پاشنه بلند یا درآوردن جوراب. فتیشیسم پا در مردان شایع تر از زنان است. فهرست مطالب دلایل فوت فتیش چیست؟ محققان چندین نظریه را برای توضیح اینکه چرا فتیش به وجود می آید پیشنهاد می کنند. با

اختلال خوردن چیزی فراتر از غذا و خوردن است. اختلالات خوردن یا eating disorders طیفی از اختلالات روانی هستند که باعث ایجاد عادات غذایی ناسالم می شوند. آنها ممکن است با وسواس در مورد غذا، وزن بدن یا شکل بدن شروع شوند. در موارد شدید، اختلالات خوردن می تواند عواقب جدی برای سلامتی داشته باشد و در صورت عدم درمان حتی ممکن است منجر به مرگ شود. در واقع، انواع اختلال خوردن از کشنده ترین اختلال های روانی هستند که پس از مصرف بیش از حد مواد افیونی در رتبه دوم قرار دارد. افراد مبتلا به اختلالات خوردن یا اختلالات اشتها می توانند علائم مختلفی داشته باشند. علائم شایع شامل محدودیت شدید غذا، پرخوری و رفتارهای پاکسازی مانند استفراغ یا ورزش بیش از حد است. روی هم رفته، اختلالات خوردن تا ۵ درصد از جمعیت را تحت تأثیر قرار می دهد که اغلب در نوجوانی و جوانی ایجاد می شود. چندین مورد، به خصوص بی اشتهایی عصبی و پرخوری عصبی در زنان شایع تر است، اما همه آنها می توانند در هر سنی رخ دهند و بر هر جنسیتی تأثیر بگذارند. فهرست مطالب انواع اختلال خوردن اختلالات خوردن در dsm5 یا کتابچه تشخیصی و آماری اختلالات روانی با جزئیات توضیح داده شده اند و یک تشخیص رسمی هستند. اختلالات خوردن گروهی از اختلالات هستند که شامل مشکلات شدید در غذا و وزن بدن می باشند، اما هر اختلال علائم و معیارهای تشخیصی منحصر به فردی دارد. در اینجا شش مورد از رایج ترین انواع اختلال خوردن و علائم آن ها آورده شده است. اختلال خوردن در کودکان و  اختلال خوردن در نوجوانان نیز شامل همین ۶ اختلال است: اختلال بی اشتهایی عصبی یا آنورکسیا اختلال پرخوری عصبی اختلال پرخوری اختلال هرزه خوار

بیماری پارکینسون یا Parkinson’s disease یا پارکینسونیسم یک اختلال عصبی پیشرونده است که باعث حرکات ناخواسته یا غیرقابل کنترل مانند لرزش، سفتی و مشکل در تعادل و هماهنگی می شود. پارکینسون ممکن است آنقدر آهسته شروع شود که در ابتدا حتی متوجه آن نشوید. اما با گذشت زمان، چیزی که با لرزش کوچک در دست شما شروع می شود می تواند بر نحوه راه رفتن، صحبت کردن، خوابیدن و فکر کردن شما تأثیر بگذارد. حرکات صاف و هماهنگ ماهیچه های بدن توسط دوپامین، ماده ای در مغز، ممکن می شود. دوپامین در بخشی از مغز به نام “جسم سیاه” تولید می شود. در پارکینسون، سلول های جسم سیاه شروع به مردن می کنند. هنگامی که این اتفاق می افتد، سطح دوپامین کاهش می یابد. وقتی ۶۰ تا ۸۰ درصد کاهش پیدا کرد، علائم پارکینسون ظاهر می شود. در سن ۶۰ سالگی و بالاتر احتمال ابتلا به آن بیشتر است. بیماری پارکینسون همچنین ممکن است زمانی که شما جوان هستید نیز شروع شود، اما تقریباً به اندازه سنین بالا اتفاق نمی افتد. با پیشرفت بیماری، افراد ممکن است در راه رفتن و صحبت کردن مشکل داشته باشند. همچنین ممکن است تغییرات ذهنی و رفتاری، مشکلات خواب، افسردگی، مشکلات حافظه و خستگی داشته باشند. هیچ درمانی برای بیماری پارکینسون وجود ندارد، اما میتوانید از درمان و حمایت برای کمک به مدیریت علائم استفاده کنید. فهرست مطالب علائم پارکینسون شناخته شده ترین علائم بیماری پارکینسون شامل از دست دادن کنترل عضلات است. با این حال، کارشناسان اکنون می دانند که مسائل مربوط به کنترل ماهیچه ها تنها علائم احتمالی بیماری پارکینسون نیستند. برخی از علائم اولیه پارکینسون می تواند چندین سال قبل از ایج

طبیعی است که گاهی اوقات علاقه به رابطه جنسی را از دست بدهید، اما کاهش'>کاهش میل جنسی در مردان'>مردان به صورت طولانی مدت ممکن است یک دلیل زمینه ای داشته باشد. ممکن است ناشی از تستوسترون پایین، کمبود خواب، افسردگی یا استرس، مصرف مواد و موارد دیگر باشد. اگر تغییرات در میل جنسی شما نگران کننده باشد، یک پزشک می تواند راهنمایی های بیشتری ارائه دهد. میل جنسی کم در مردان می تواند باعث تنش در یک رابطه شود و شک و احساس گناه را در مردان و شرکای آنها تقویت کند. با این حال، در صورت شناسایی علت زمینه ای، میل جنسی پایین اغلب با موفقیت قابل درمان است. فهرست مطالب کاهش میل جنسی در مردان چیست؟ میل جنسی پایین (Low libido)، کاهش میل جنسی است که می تواند با فعالیت جنسی تداخل داشته باشد. میل جنسی پایین در مردان نباید با اختلال نعوظ (ED) اشتباه گرفته شود، اگرچه این دو حالت می توانند همزمان نیز وجود داشته باشند. کاهش میل در مردان بیانگر کاهش علاقه به رابطه جنسی است. برای زوج ها ضروری است که در عین شناسایی علل احتمالی، صادقانه با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. در اینجا چند علت کاهش میل جنسی در مردان آورده شده است. علت کاهش میل مردان چیست؟ گاهی اوقات، کاهش میل جنسی می تواند یک مشکل مادام العمر باشد که ناشی از تجربیات جنسی آسیب زا در دوران کودکی یا سرکوب آموخته شده افکار جنسی است. با این حال، اغلب، میل جنسی کم پس از سال ها میل جنسی طبیعی ایجاد می شود. میل جنسی (لیبیدو) در بین مردان بسیار متفاوت است و ممکن است به طور موقت در اثر شرایطی مانند خستگی یا اضطراب کاهش یابد. میل جنسی نیز با افزایش سن به تدریج کاهش می یابد. شرایط و موقعیت های متعددی

تادالافیل (tadalafil) یا سیالیس یک مهارکننده فسفودی استراز ۵ است که برای درمان اختلال نعوظ، هیپرپلازی یا بیش رویش خوش خیم پروستات و فشار خون شریانی ریوی استفاده می شود. قرص تادالافیل اولین بار در سال ۲۰۰۳ توسط FDA برای استفاده در اختلال نعوظ و بعداً در سال ۲۰۰۹ برای فشار خون شریانی ریوی تائید شد. برخلاف سایر مهارکنندههای فسفودی استراز ۵ مانند سیلدنافیل، نیمه عمر طولانیتری دارد که آن را به گزینه مناسبتری برای دوز دائمی یک بار در روز در درمان فشار خون شریانی ریوی تبدیل کرده است. فهرست مطالب قرص تادالافیل برای چیست؟ تادالافیل یک مهارکننده انتخابی فسفودی استراز ۵ است که در درمان اختلال نعوظ (ED)، فشار خون شریانی ریوی (PAH) و هیپرتروفی خوش خیم پروستات استفاده می شود. تادالافیل برای درمان مشکلات عملکرد جنسی مردان (ناتوانی جنسی یا اختلال نعوظ-ED) استفاده می شود. در ترکیب با تحریک جنسی، تادالافیل با افزایش جریان خون در آلت تناسلی به مردان کمک میکند تا نعوظ داشته باشند. تادالافیل همچنین برای درمان علائم بزرگی پروستات (هیپرپلازی خوشخیم پروستات) استفاده میشود. به تسکین علائم بزرگی پروستات مانند مشکل در شروع جریان ادرار، جریان ضعیف و نیاز به دفع مکرر یا فوری (از جمله در نیمه شب) کمک می کند. تصور می شود که تادالافیل با شل کردن عضلات صاف پروستات و مثانه عمل می کند. این دارو شما را در برابر بیماری های مقاربتی (مانند HIV، هپاتیت B، سوزاک، سیفلیس) محافظت نمی کند. اگر از تادالافیل برای درمان اختلال نعوظ استفاده می کنید، باید بدانید که این دارو اختلال نعوظ را درمان نمی کند و میل جنسی را افزایش نمی دهد. تادالافیل برای خانم ها تا

اختلال نارکولپسی یا حمله خواب یا narcolepsy یک اختلال خواب است و یک بیماری عصبی مزمن است که سیستم عصبی را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث خواب غیرطبیعی می شود که می تواند کیفیت زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. نارکولپسی یک بیماری نادر است. کارشناسان تخمین می زنند که از هر ۲۰۰۰ نفر ۱ نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. علائم نارکولپسی یا اختلال حمله خواب معمولاً بین سنین ۷ تا ۲۵ سالگی شروع می شود، اگرچه این بیماری اغلب فوراً تشخیص داده نمی شود و اغلب به اشتباه تشخیص داده می شود. معمولاً از اواسط نوجوانی شروع می شود. نارکولپسی یا حمله خواب باعث خواب آلودگی قابل توجه در طول روز و “حملات خواب” یا میل شدید برای به خواب رفتن و خواب چندپاره ضعیف در شب می شود. در بسیاری از موارد، باعث از دست دادن غیرمنتظره و موقتی کنترل ماهیچه ها می شود که به آن کاتاپلکسی معروف است. این را می توان با فعالیت تشنجی به خصوص در کودکان اشتباه گرفت. نارکولپسی به خودی خود یک بیماری کشنده نیست، اما دوره های آن می تواند منجر به تصادفات، جراحات یا موقعیت های تهدید کننده زندگی شود. علاوه بر این، افراد مبتلا به نارکولپسی ممکن است در حفظ شغل، عملکرد خوب در مدرسه یا داشنگاه و حفظ روابط به دلیل خوابآلودگی بیش از حد در طول روز مشکل داشته باشند. درمان نارکولپسی برای کمک به مدیریت در دسترس هستند. فهرست مطالب علائم نارکولپسی تعداد دفعات و شدت علائم نارکولپسی ممکن است متفاوت باشد. علامت اصلی اختلال نارکولپسی خواب آلودگی بیش از حد در طول روز است، اما ممکن است شامل کاتاپلکسی، توهمات خواب و بیداری و فلج خواب نیز باشد. همچنین می تواند الگوهای خواب شبانه را مختل کند. علائ

اختلال'>اختلال هویت'>هویت تجزیه'>تجزیه ای (dissociative identity disorder) که قبلا به عنوان اختلال شخصیت چندگانه و در عموم با نام اختلال چند شخصیتی شناخته می شد، نوعی اختلال تجزیه ای است؛ نام علمی بیماری چند شخصیتی، اختلال هویت تجزیه ای یا تجزیه هویت است. این اختلال روانی تا سال ۱۹۹۴ “اختلال شخصیت چندگانه” نامیده می شد. این اختلال همراه با فراموشی تجزیه ای و اختلال مسخ شخصیت و واقعیت، سه اختلال تجزیه ای هستند. اختلالات تجزیه ای را می توان در افراد با هر سن، نژاد، قومیت و پیشینه یافت. اتحاد ملی بیماری های روانی (NAMI) تخمین می زند که حدود ۲ درصد از مردم اختلالات تجزیه ای را تجربه می کنند. فهرست مطالب اختلال چند شخصیتی در روانشناسی اختلال هویت تجزیه ای یک وضعیت واقعی است. زندگی با اختلال هویت تجزیه ای (DID) به این معنی است که شما ممکن است بین حداقل دو حالت هویت یا شخصیت مجزا تغییراتی را تجربه کنید. بسیاری از مردم این بیماری را با نام قبلی آن می شناسند: اختلال شخصیت چندگانه یا اختلال چند شخصیتی. با این حال تجزیه هویت در واقع یک اختلال تجزیه ای است، نه یک اختلال شخصیت. تصاویر رسانهای غیر واقعی درک کلی از آنچه اختلال هویت تجزیه ای واقعاً هست را دستخوش تغییر کرده است، افسانهها و تصورات نادرست زیادی در مورد این بیماری وجود دارد. برخی از این افسانه ها عبارتند از: اختلال تجزیه هویت واقعی نیست. اختلال هویت تجزیه ای نادر است و بسیاری از افراد این بیماری را جعل می کنند. حداقل یک هویت جایگزین خشونت آمیز است. هویت تجزیه ای یک شکل شدید از اختلال شخصیت مرزی است. این اختلال به راحتی قابل تشخیص یا درمان نیست. این افسانهها و انگی که ایجاد میکنند، می

تفاوت آمفتامین و مت امفتامین لیست داروهای آمفتامین آمفتامین متعلق به دسته ای از داروها به نام محرک ها است. پتانسیل اعتیاد به داروهای محرک بسیار زیاد است. افرادی که این داروها را مصرف می کنند باید به دقت تحت نظر باشند. آمفتامین با نام های تجاری مختلف موجود است (البته اینها اسامی قرص آمفتامین در خارج از کشور است): Adzenys XR-ODT، Dyanavel XR، و Evekeo. آمفتامین ارتباط نزدیکی با سایر داروهای محرک دارد مانند: آمفتامین مواد مخدر انواع مختلفی از آمفتامین های غیر مجاز وجود دارد. عبارات رایج و برخی از اصطلاحات عامیانه و لیست داروهای آمفتامین آنها عبارتند از: آمفتامین: گوی، لوئی دکستروآمفتامین (داروی ADHD که به طور غیرقانونی استفاده می شود): دکسی، کیدی اسپید، قرص های پپ، رویه. زیبایی سیاه (در صورت ترکیب با آمفتامین) مت آمفتامین (شکل جامد کریستالی): پایه، کریستال، دی-مث، شیشه، یخ، مت، موم متامفتامین (شکل مایع): خون پلنگ، مایع قرمز، خون گاو، سرعت قرمز اکستازی یا MDMA یا مولی آمفتامین های غیرقانونی به اشکال مختلف مانند قرص و کپسول، پودر و خمیر، کریستال و مایع وجود دارد. آنها را می توان به روش های مختلف مثل بلعیدن،  مالیدن به لثه ها، استنشاق از طریق بینی (اسنیف)، تزریق در رگ و کشیدن استفاده کرد. نحوه مصرف آمفتامین ها قبل از شروع مصرف آمفتامین به صورت دارویی، راهنمای دارویی ارائه شده توسط داروساز خود را بخوانید. اگر سوالی دارید، از پزشک یا داروساز بپرسید. داروها حاوی آمفتامین را به صورت خوراکی با یا بدون غذا طبق دستور پزشک، معمولاً یک بار در روز در صبح مصرف کنید. مصرف این دارو بعد از ظهر ممکن است باعث ایجاد مشکل در خواب (بی خوابی) شود. دارو را در بسته اصلی نگهداری کنید تا زما

اتوموکستین یا atomoxetine که با نام های استراترا، استراموکس و استراکسین نیز شناخته می شود؛ یک مهارکننده انتخابی بازجذب نوراپی نفرین (SNRI) است که در درمان اختلال کمبود توجه و بیش فعالی (ADHD) استفاده می شود. آتوموکستین که به عنوان استراترا یا استراموکس نیز شناخته میشود، همراه با سایر روشهای درمانی برای بهبود علائم نامناسب رشدی مرتبط با ADHD از جمله حواسپرتی، تمرکز پائین، بیشفعالی، مشکلات عاطفی و تکانشگری استفاده می شود. فهرست مطالب اتوموکستین برای چیست؟ اتوموکستین برای درمان اختلال کم توجهی بیش فعالی (ADHD) به عنوان بخشی از یک برنامه درمانی کلی، از جمله درمان های روانی، اجتماعی و سایر درمان ها استفاده می شود. استراترا ممکن است به افزایش توانایی توجه، تمرکز، متمرکز ماندن و توقف بی قراری کمک کند. تصور میشود که این دارو با بازگرداندن تعادل برخی مواد طبیعی (انتقالدهندههای عصبی) در مغز عمل میکند. استراموکس در بزرگسالان و برخی از کودکان برای درمان ADHD استفاده می شود. اتوموکستین برای درس خواندن اتوموکستین به علت بالا بردن تمرکز و توجه ممکن است برای درس خواندن و مطالعه مورد استفاده قرار گیرد. توجه به این نکته ضروریست که استفاده از این دارو بدون تجویز پزشک توصیه نمی شود. استفاده از اتوموکستین نیاز به نظارت دقیق پزشک و پیگیریهای منظم دارد، زیرا ممکن است عوارض جانبی و تداخل با داروهای دیگر رخ دهد. قرص استراموکس برای لاغری اثر مفید استراموکس برای لاغری میتواند با بهبود کمبود توجه و کنترل تکانه مرتبط باشد، که به نوبه خود ممکن است به بهبود علائم اختلال پرخوری کمک کند، بنابراین مصرف اتوموکستین منجر به کاهش وزن قابل توج

اگر قصد قطع دارو یا کاهش عوارض آن را دارید، یکی از رایج ترین سوالات این است که چگونه اثر قرص را از بین ببریم. در حالی که روشهای پیچیده یا خطرناک زیادی برای خلاصی سریعتر بدن از دارو وجود دارد، بهترین راهها برای انجام این کار نسبتاً ساده هستند. بدون شک، مؤثرترین روش برای رهایی بدن از اثرات دارو، کمک گرفتن از یک پزشک یا روانپزشک خوب است. فهرست مطالب از بین بردن اثر دارو از بدن در خانه حمایت از فرآیند طبیعی بدن می تواند به شما کمک کند داروها را از سیستم خود خارج کنید تا بتوانید درمان مورد نیاز خود را دریافت کنید. شما می توانید با هیدراته ماندن، ورزش، داشتن یک رژیم غذایی سالم و پرهیز از الکل یا کافئین، اثر قرص را از بین ببرید. در ادامه به چند روش برای اینکه چگونه اثر قرص را از بین ببریم اشاره می کنیم. توجه داشته باشید که برای ار بین بردن اثر دارو، از قطع ناگهانی دارو بدون تجویز پزشک خودداری کنید. قطع ناگهانی برخی داروها، مانند داروهای روانپزشکی عوارض ترک را به همراه خواهد داشت. از بین بردن اثر دارو با آب هیدراته ماندن بخش مهمی از فرآیند از بین بردن تاثیر دارو است. آب یک جزء کلیدی از سیستم سم زدایی طبیعی بدن شما است. سموم و داروها اکثرا از طریق ادرار دفع می شوند و هیدراتاسیون بدن شما را در سطح مطلوب حفظ می کند. در طول روز ۸ تا ۱۰ لیوان آب مصرف کنید. انتظار نداشته باشید که نوشیدن مقدار زیادی آب در یک زمان راهی موثر برای از بین بردن اثر قرص باشد. هیدراته ماندن نیاز به تکرار دارد، نه فقط حجم بالا.علاوه بر آب، دمنوش ها و آبمیوه های گیاهی ممکن است به دفع سموم بدن شما کمک کنند. آنها حاوی ترکیبات

زمانی که اختلال بیش فعالی'>فعالی و نقص توجه (ADHD) در کودکی یا بزرگسالی تشخیص داده میشود؛ والدین و افراد در ذهن خود نگرانی و دغدغهای بابت درمان'>درمان بیش فعالی پیدا میکنند. در ذهن آنها سوالاتی پیش میآید، که باید چه کنیم و درمان بیش فعالی چیست؟ آنها در پی بهترین و مناسبترین درمان هستند. امروزه پژوهشها و تلاشهای فراوانی در زمینه درمان بیش فعالی انجام شده است در همین راستا گزینههای درمانی متنوعی ارائه شده است. برای یافتن بهترین درمان باید با روانشناس و روانپزشک در تماس بود تا با توجه به شرایط فرد و اطرافیان او، مناسبترین درمان انتخاب شود. فهرست مطالب درمان بیش فعالی گاهی در برخی از شرایط پزشکی یا درمانها، فرد علائم و نشانههایی مشابهِ علائم بیش فعالی نشان میدهد. این شرایط عبارتند از: اختلالات سلامتروان: افسردگی، اضطراب، اختلالات سلوک، نقص یادگیری و زبان، و سایر اختلالات روانپزشکی از نمونه اختلالاتی هستند که شخص نشانههایی شبیه به بیشفعالی نشان میدهد. مشکلات پزشکی: برخی از مسائل پزشکی بر تفکر و رفتار فرد تاثیر میگذارند. اختلالات رشد، اختلال تشنج، مشکلات تیروئید، اختلالات خواب، آسیب مغزی یا قند خون پایین (هیپوگلیسمی) از جمله موارد تاثیرگذار هستند. داروها و مواد مخدر: سوء مصرف الکل، مواد مخدر و برخی داروها در بروز علائم بیشفعالی موثر است. درمانهای مناسب و استاندارد برای بیش فعالی یا نقص توجه در بزرگسالی معمولا شامل تجویز دارو، آموزش مهارت زندگی و مشاوره روانشناختی است. بهترین درمان برای این گروه ترکیبی از این مدل درمانها است. اینگونه درمانها علائم را کاهش میدهند و توانایی مدیریت فرد بر آنها را بالا می

بدگمانی یا پارانویا'>پارانویا (Paranoia) نوعی وضعیت سلامت روان است. در این حالت، فرد افکار و احساساتی در خصوص تهدید از طرف دیگران دارد. فرد مبتلا به پارانویا گاهی هیچگونه شواهدی برای تصورات خود ندارد یا اینکه شواهد بسیار ضعیف هستند. متخصصان، افکار و تصورات فرد مبتلا به اختلال پارانویا را نوعی هذیانات ذهنی میدانند. در واقع تصورات فرد پارانوئید نوعی سوءظن اغراقآمیز است که اغلب این افکار واقعیت ندارند و بهطور مداوم در طول زندگی آنها ادامه پیدا خواهد کرد. پارانویا به خودی خود در حال حاضر یک تشخیص مجزا نیست اما می تواند با سایر اختلالات مثل اختلال هذیانی، وجود داشته باشد. فهرست مطالب علائم پارانویا چیست؟ علائم پارانویا با تغییر درجه شدت متفاوت است. گاهی این علائم خفیف و گاهی بسیار شدید و رنجآور هستند. متغیربودن این درجه شدت به علت وجودی آن بستگی دارد؛ اما بهطور کل علائم پارانویا شامل موارد زیر است: هر رفتار و سخنی را توهین تلقی میکنند اعتمادکردن به دیگران برایشان بسیار سخت است و نمیتوانند به دیگران اعتماد کنند اگر انتقادی از آنها شود به راحتی با آن کنار نمیآیند سخنان دیگران را معنیدار و مغرضانه برداشت میکنند همیشه در حالت دفاعی هستند رفتارهای خصمانه، پرخاشگرانه و بحثبرانگیز دارند چنین افرادی توانایی صلحپذیری و سازش ندارند بخشیدن و فراموشکردن دیگران برایشان دشوار و حتی غیرممکن است دائما این تصور را دارند که مردم پشت سرشان بدگویی میکنند فرد پارانویا بیش از حد مشکوک و بدگمان است. به همین خاطر فکر میکنند دیگران برای فریب آنها دروغ میگویند یا برای گول زدنشان نقشه میکشند به کسی نمیتوانند اعتماد کنند برقراری راب

دوز کپسول کاربامازپین برای اختلال دوقطبی برای بزرگسالان: در ابتدا، ۲۰۰ میلی گرم ۲ بار در روز. پزشک ممکن است در صورت نیاز دوز شما را افزایش دهد. با این حال، دوز معمولا بیش از ۱۶۰۰ میلی گرم در روز نیستبرای کودکان: مصرف و دوز باید توسط پزشک تعیین شود برای صرع برای بزرگسالان و کودکان ۱۲ سال و بزرگتر: در ابتدا ۲۰۰ میلی گرم ۲ بار در روز. پزشک ممکن است در صورت نیاز دوز شما را افزایش دهد. با این حال، دوز معمولاً بیش از ۵۰۰ تا ۸۰۰ میلی گرم ۲ بار در روز نیستبرای کودکان کمتر از ۱۲ سال: دوز بر اساس وزن بدن است و باید توسط پزشک تعیین شود. با این حال، دوز معمولا بیش از ۱۰۰۰ میلی گرم در روز نیست برای درد عصب سه قلو برای بزرگسالان: در ابتدا، ۲۰۰ میلی گرم یک بار در روز. پزشک ممکن است در صورت نیاز و تحمل دوز شما را افزایش دهد. با این حال، دوز معمولا بیش از ۱۲۰۰ میلی گرم در روز نیستبرای کودکان: مصرف و دوز باید توسط پزشک تعیین شود دوز شربت کاربامازپین برای صرع بزرگسالان: ۱۰۰ میلی گرم یا ۱ قاشق چایخوری ۴ بار در روز (۴۰۰ میلی گرم در روز). پزشک ممکن است دوز شما را در صورت نیاز تنظیم کند. با این حال، دوز معمولاً بیش از ۱۰۰۰ تا ۱۶۰۰ میلی گرم در روز نیستکودکان ۶ تا ۱۲ ساله: در ابتدا ۵۰ میلی گرم یا نصف قاشق چایخوری ۴ بار در روز (۲۰۰ میلی گرم در روز). پزشک ممکن است دوز شما را در صورت نیاز تنظیم کند. با این حال، دوز معمولا بیش از ۱۰۰۰ میلی گرم در روز نیستکودکان کمتر از ۶ سال: دوز بر اساس وزن بدن است و توسط پزشک تعیین می شود. دوز ۱۰ تا ۲۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز است که ۴ بار در روز مصرف می شود. پزشک ممکن است دوز شما را در صورت نیاز تنظیم کند. با این حال، دوز معمولاً بی

اختلال وسواس'>وسواس اجباری (Obsessive compulsive disorder) یا (OCD) نوعی اختلال سلامت روان است. این اختلال با افکار وسواسی و مزاحم، استرسزا، اضطرابی و رفتارهای تکراری همراه است. وسواس چک کردن، وسواس چکینگ یا وسواس وارسی کردن (checking ocd) نوعی اختلال وسواسی است. فرد مبتلا به وسواس وارسی، در تلاش است تمام وسایل و رفتارهایی را چک کند که احتمال میدهد بهدرستی انجام نشدهاند. در واقع فرد با وسواس چک کردن، خود را مسئول جلوگیری از وقایع بد میداند و با چک کردن امور مختلف از وقوع اتفاق ناخوشایند پیشگیری میکند. وسواس چک کردن بعد از وسواس شستوشو دومین وسواس رایج از انواع وسواسها محسوب میشود. فهرست مطالب علائم وسواس چک کردن یا وسواس وارسی کردن تشخیص علائم وسواس چک کردن یا وسواس وارسی کردن گاهی دشوار است؛ زیرا وارسیکردن کاری طبیعی و عقلانی است و هر فردی ممکن است در طول زندگیِ خود با شک و تردید ذهنی روبهرو شود و تصمیم بگیرد لوازم یا کارهای انجامشده را مجدد وارسی کند. افراد مبتلا به اختلال وسواس چککردن تمایل به چک کردن اجبارگونه دارند. علائم افراد وسواسی نیز حول این دو مورد میگردد. در واقع این علائم در شکلگیری، حفظ و نگهداریِ اضطراب و ترس آنها نقش اساسی دارد. افراد مبتلا به وسواس چک کردن در ذهن خود با افکار مزاحم در خصوص ترس و هراس از آسیب و حفظ ایمنی دستوپنجه نرم میکنند. این افکار مزاحم در مورد خطر و آسیب به خود و دیگران است. فرد وسواسی برای کاهش اضطراب، استرس و ترسهای مرتبط با این افکار خود را ملزم میداند که با انجام رفتارهایی همه چیز را وارسی کند. بهطور کل این اختلال شامل بررسی دائم وسایل و امور مختلف و اطمینا